"ΤΩΡΕΓΙΑ ΤΟ ΕΞΗΝΤΑ"

Είχα πριν λίγες μέρες την τιμή, αλλά και την χαρά, να πάρω στα χέρια μου ένα διαφορετικό προσωπικό ημερολόγιο, ένα ημερολόγιο που αφορούσε μνήμες και θύμησες από τη δεκαετία του '60 με τίτλο: "ΤΩΡΕΓΙΑ ΤΟ ΕΞΗΝΤΑ".

Είναι ένα έργο ζωής, μια προσωπική αναδρομή, όχι μόνο σε γεγονότα και εικόνες από το παρελθόν, αλλά και στην αυθεντική, καθημερινή γλώσσα των κατοίκων στα χωριά της Μουργκάνας με όλους τους τοπικούς γλωσσικούς ιδιωματισμούς και τις εκφράσεις που δυσρτυχώς σήμερα πολύ σπάνια - ίσως και καθόλου - χρησιμοποιούνται.

Το κείμενο αυτό είναι μια δουλειά ερασιτεχνική μεν, με αρκετά ορθογραφικά κυρίως λαθάκια, που όμως αποπνέει μια μεγάλη συγγραφική ικανότητα, έχει καταπληκτική ροή λόγου και κυρίως είναι  γραμμένο όχι με το χέρι αλλά με την καρδιά!

Ο παπα-Γιώργης, από τη Ραβενή, ο σεμνός αυτός άνθρωπος που δεν κάνει ούτε μια αναφορά στο όνομά του ως συγγραφέας, μας δίνει με απλό αλλά όχι απλοϊκό τρόπο, μέσα από τις μνήμες των δώδεκα πρώτων χρόνων της ζωής του στο χωριό, τη ζωή των ανθρώπων όλης της Μουργκάνας.

πηγή: panoramio

Θεωρώ λοιπόν, πως η ομοσπονδία Μουργκάνας έχει χρέος να αναλάβει την επιμέλεια και βελτίωση του σημαντικού αυτού έργου-αυτοβιογραφίας και προπάντων να το εκδόσει ώστε να γίνει κτήμα όλων όσων κατάγονται από τα χωριά αυτά αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα, αφού παρόμοιος ήταν ο τρόπος ζωής σε όλη την ελληνική ύπαιθρο "τώρεγια το '60".





«Ωραία χρόνια.
Ξένοιαστα.
Χωρίς πολλούς μπελιάδες στο κεφάλι μας, χωρίς φροντίδες ούτε για να αλλάξωμε σκουτιά.
Μια βολά τη βδομάδα, αν μας έπλενε η μάνα στη σκάφη με το πατσιαβούρι, τα Σάββατα, ή σε καμιά μεγάλη γιορτή, για να πάμε στην Εκκλησιά μπούτσιεροι.
Μας έβανε ορθούς μες στη σκάφη, μπλέτσι, κι έπαιρε νερό απ' το κακάβι, που χούχλαζε στην πυροστιά, με τον μαστραπά και αφού το κρύγιωνε ψίχα, μας έρινε στο κεφάλι.
Πότε πατσιάρωνε, πότε ήτανε μπούζι.
Θυμιέμαι τον παππού μου, όταν του ρίναμαν νερό για να λουστεί, που ήλεγε τη μια "όόι! με πατσάριωσες" και την άλλη "όόι! με πούντιασες".
Κατόπι, μας έτριβε με το πατσιαβούρι και με σαπούνι πράσινο, για να βγάλει τη λιέρα περ'σσότερο απ' τα γόνατα που τά 'χαμαν κροτσί από τσι λιέρες.
Τρόμαζε να μας ξεκροτσιάσει.
Πάαινε ο σκουσμός οριό όσο να σκολάσει, γιατί άμα σό 'μπαινε κείνο το σαπούνι στα μάτια, σου φαίνουνταν ότι γκαβώθ'κες απ' το τσούξιμο...»*

Πουλίζος Χριστόφορος

*Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του παπα-Γιώργη "ΤΩΡΕΓΙΑ ΤΟ ΕΞΗΝΤΑ" και ελπίζω, σύντομα, - με την άδειά του -  να μπορέσω να δημοσιεύσω κι άλλα κομμάτια από το εξαιρετικό αυτό πόνημα.

"Ήπειρος, των θεών, των ανθρώπων και των ηρώων"

Βραδιά για την Ήπειρο, των θεών, των ανθρώπων και των ηρώων, διοργανώνει ο Σύλλογος Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου, ως τιμώμενος σύλλογος, στα πλαίσια του Λαογραφικού Φεστιβάλ του Δήμου Ελευσίνας-Μαγούλας το Σάββατο 25 Ιουνίου 2011 στις 21:00.

Πληροφορίες:ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΠΕΔΙΟΥ
Ομήρου 26 & Αρκαδίου, Τ.Κ. 19200, Ελευσίνα.
Τηλ./Fax: 210 5561ο41, Κιν. Προέδρου κ. Χρήστου Κόκκα: 6955 481277

[Πηγή: "Η ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ"]

Περισσότερες από 30.000 προβολές της σελίδας μας και πάνω από 11.000 επισκέπτες, σε λιγότερο από δύο χρόνια! Σας ευχαριστούμε πολύ όλους!!!

Ξεπέρασε από τον Αύγουστο του 2009, όταν και δημιουργήθηκε το ιστολόγιο της Γλούστας, τις 30.000 προβολές σελίδας, ενώ οι επισκέπτες μας στο διάστημα αυτό είναι πάνω από 11.000 (6.000 από την αρχή του 2011!) ) και προέρχονται από 12 διαφορετικές χώρες!

Οι αναγώστες / μέλη του ιστολογίου μας είναι ήδη 53 και τα μέλη της ομάδας μας στο facebook πλησιάζουν τα 100!

Σας ευχαριστούμε όλους πάρα πολύ και σας περιμένουμε να μας επισκεφτείτε και πάλι για να ενημερωθείτε για θέματα που αφορούν όχι μόνο το χωριό μας, τη Γλούστα, αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Μουργκάνας και της Θεσπρωτίας!

Και φυσικά σας περιμένουμε την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Ιουνίου στη Γλούστα για να γιορτάσουμε όλοι μαζί στο παραδοσιακό πανηγύρι του Αϊ Γιάννη. Θα είμαστε όλοι εκεί!

Η ζωή μας ...κύκλους κάνει(;) ή "ο Καλαμάς δεν έπαψε ποτέ να κινδυνεύει!"

Κοιτάζοντας τις τελευταίες μέρες παλιές φωτογραφίες από το πανηγύρι του Αϊ Γιάννη είδα και μερικές από το 1992 (είκοσι περίπου χρόνια πριν) και εκείνο που μου ήρθε στη μνήμη ήταν οι αγώνες όλων των Θεσπρωτών για την προστασία του Καλαμά. Αγώνες που στόχο είχαν να μείνει το μεγαλύτερο ποτάμι της Θεσπρωτίας καθαρό και να μην μολυνθεί από τα αστικά και τα βιομηχανικά λύματα της πόλης των Ιωαννίνων. 

Τα πανώ από τον αγώνα για τη σωτηρία του Καλαμά και της Λαγκάβιτσας,
δηλώνουν την αγωνία των κατοίκων της Μουργκάνας,
για την τύχη των ποταμών της Θεσπρωτίας. 

Πέρασαν από τότε είκοσι χρόνια και φαίνεται πως το πρόβλημα παραμένει, ίσως όχι στο ίδιο μέγεθος, αλλά ο Καλαμάς εξακολουθεί να είναι ένα από τα πιο μολυσμένα ποτάμια της χώρας μας.

Τα συνθήματα φανερώνουν τον αγωνιστικό παλμό
των κατοίκων της Μουργκάνας!

Και μόλις προχθές διάβασα στο ιστολόγιο "ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ" ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στον Καλαμά, στο όμορφο αυτό ποτάμι της Θεσπρωτίας με τον εύγλωτο τίτλο:

“ΚΑΛΑΜΑΣ: τα όμορφα ποτάμια, όμορφα καταστρέφονται”

Όσοι δεν έχετε επισκεφθεί περιοχές της Ηπείρου , που διασχίζει ο ποταμός Καλαμάς ή το Δέλτα του ποταμού στην περιοχή Σαγιάδας της Θεσπρωτίας, θα πρέπει να το προγραμματίσετε σύντομα. Η περιοχή αυτή είναι μια από τις πιο όμορφες της Ελλάδας. Όμως, χρόνια τώρα κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για να την καταστρέψουμε.

Δεν είναι σωστό να μεταθέτουμε κάθε φορά τις ευθύνες στην πολιτεία και στους αρμοδίους φορείς της, γιατί σε τελευταία ανάλυση πολιτεία είμαστε όλοι εμείς.

Σήμερα, στην εποχή της οικονομικής κρίσης, είναι το κατάλληλο timing για τον απολογισμό και τον καταλογισμό ευθυνών.

Λίγα λόγια για το ποτάμι.

Ο ποταμός Καλαμάς ή Θύαμις, με μήκος 113 km και με λεκάνη απορροής έκτασης 1747 km², είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ηπείρου και του ομώνυμου υδατικού διαμερίσματος. Ο Καλαμάς έχει τις πηγές του στο βόρειο – βορειοδυτικό τμήμα της Ηπείρου. και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, στο στενό της Κέρκυρας νότια του Δ. Δ. Σαγιάδας.

Το Δέλτα του Καλαμά περιλαμβάνει την παλιά και τη νέα κοίτη του και είναι ένας από τους σημαντικότερους υγροτόπους της Δυτικής Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης. Η έκταση της προστατευόμενης περιοχής του Δέλτα Καλαμά ανέρχεται σε 8.531 εκτάρια.

Ανατολικά – νοτιοανατολικά της λεκάνης απορροής του Καλαμά, βρίσκεται η λεκάνη Ιωαννίνων, με έκταση 510 km² και κυριότερο υδρογραφικό χαρακτηριστικό τη λίμνη Παμβώτιδα ή Ιωαννίνων.

Μεταξύ των δύο λεκανών υπάρχει υδραυλική επικοινωνία τόσο επιφανειακά όσο και υπόγεια. Επιφανειακά, η λεκάνη Ιωαννίνων παροχετεύει νερά στη λεκάνη Καλαμά μέσω της υπερχείλισης της λίμνης Παμβώτιδας προς την πλευρά του Περάματος, όπου υπάρχει θυρόφραγμα. Από το σημείο αυτό ξεκινάει κεντρική αποστραγγιστική τάφρος, η οποία κατασκευάστηκε το 1956, για την προστασία της πεδινής περιοχής που βρίσκεται βόρεια – βορειοδυτικά της λίμνης από πλημμύρες και την αποστράγγισή της. Η τάφρος αυτή, μήκους 17,1 km και παροχετευτικότητας 40 m³/s, οδηγεί τα νερά της υπερχείλισης της λίμνης και της αποστράγγισης της ευρύτερης περιοχής στη σήραγγα Λαψίστας, μήκους 4,2 km, η οποία στη συνέχεια εκβάλλει στον Βελτσίστικο, παραπόταμο του π. Καλαμά, κοντά στον οικισμό της Κληματιάς του Δήμου Ευρυμενών.

Μετά την σύντομη περιγραφή ας μπούμε στο κυρίως θέμα!

Ο Καλαμάς είναι ίσως το μοναδικό ποτάμι που γνωρίζουμε επακριβώς τις πηγές ρύπανσης εδώ και 40 χρόνια, αλλά ακόμη και σήμερα κλείνουμε τα μάτια και κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε.

Να θυμίσουμε, σε όσους το έχουν ξεχάσει ,ότι η βασική πηγή ρύπανσης είναι αυτή της παρακάτω φωτογραφίας που απεικονίζει την έξοδο της σήραγγας της Λαψίστας.

Το τι περιλαμβάνει αυτό το κοκτέιλ το γνωρίζουμε λεπτομερώς:

• "Επεξεργασμένα" απόβλητα από τον βιολογικό της πόλης των Ιωαννίνων (με ή χωρίς εισαγωγικά)

• Ανεπεξέργαστα αστικά απόβλητα που απορρίπτονται παρανόμως σε όλο το μήκος της τάφρου.
• Επεξεργασμένα και ανεπεξέργαστα απόβλητα από δραστηριότητες της ΒΙΠΕ και εκτός ΒΙΠΕ και
• Η ρύπανση από τα λιπάσματα και φυτοφάρμακα λόγω των αγροτικών καλλιεργειών.

Από την έρευνά μας, προέκυψε ότι μεταξύ του 2005 και 2008 και μετά από την παρέμβαση των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος είχε συμφωνηθεί ένα ελάχιστο πλαίσιο παρεμβάσεων από όλους τους εμπλεκόμενους αρμόδιους φορείς και περιελάμβανε:

• καθαρισμό της τάφρου
• ταυτοποίηση των αγωγών και σφράγιση των παράνομων

• αστυνόμευση για αποφυγή της παράνομης απόρριψης αποβλήτων

• σύνδεση των βιομηχανιών της ΒΙΠΕ αλλά και αυτών εκτός ΒΙΠΕ με τον βιολογικό της πόλης των Ιωαννίνων.

• Έργα βελτίωσης του βιολογικού της πόλης

• Επιτάχυνση των προγραμμάτων διαχείρισης των αποβλήτων, υγρών και στερεών, των παρακαλάμιων δήμων.

Να υπογραμμίσουμε ότι για πολλά από τα παραπάνω δεν απαιτούνται σημαντικά ποσά.

Τι έχει γίνει για όλα αυτά;

Κάτι ψελλίζουν οι αρμόδιοι ότι ….προχωράει η σύνδεση των βιομηχανιών της ΒΙΠΕ με τον αγωγό, που οδηγεί στο βιολογικό και τίποτα περισσότερο.

Εκατομμύρια σε μελέτες προγράμματα, συνέδρια κλπ. Σπατάλη πόρων γενικά, με πενιχρά αποτελέσματα.

ΠΕΠ, ΘΗΣΕΑΣ, LIFE, INTEREG και ..ουκ έστι αριθμός! των πηγών χρηματοδότησης.

Ήλθε όμως η ώρα του απολογισμού και μάλιστα με απλά και κατανοητά λόγια.

Δώσαμε τόσα για μελέτες, τόσα για έργα, αυτά τα έργα δεν προχώρησαν για αυτούς τους λόγους, έχουν εξασφαλισθεί τόσα και θα κάνουμε αυτές στις παρεμβάσεις με αυτό το χρονοδιάγραμμα. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες δηλ … με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Έτσι μόνο θα επιτευχθεί η ευαισθητοποίηση, απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή των πολιτών.

Μια επισήμανση για τους αρμόδιους φορείς διαχείρισης

Όχι άλλα δάκρυα αδέρφια στερέψαμε!

Δεν ξέρουμε τι να πρωτοκλάψουμε!

Μην ξεχνάτε ότι οι φορείς διαχείρισης δεν είναι εργαστήρια παραγωγής μελετών και μάλιστα ήδη μελετημένων θεμάτων.

Καιρός για έργα!

Αναλυτική παρουσίαση για τους φορείς διαχείρισης (ΕΔΩ) http://envthink.blogspot.com/2011/03/blog-post_03.html

Να συμπληρώσουμε μόνο ότι η πολιτεία ίσως θα πρέπει να σκεφτεί ότι οι πραγματικοί ¨οικολόγοι¨ ευρίσκονται ανάμεσα στους κατοίκους της περιοχής. Ίσως ένας ντόπιος, που ζει καθημερινά στην περιοχή, να ήταν πιο αποτελεσματικός για πρόεδρος φορέα. Οι πανεπιστημιακοί, που κατά πλειοψηφία έχουν καταλάβει τις καρέκλες των προέδρων, έχουν άλλο ρόλο και καιρός είναι να τον αναζητήσουν, γιατί προφανώς τον έχουν ξεχάσει χάριν της εξουσίας.

Ειδικά για τον φορέα διαχείρισης στενών και εκβολών ποταμών Αχέροντα και Καλαμά και από την σχετική σελίδα της διαύγειας (φωτό αριστερά) προκύπτει ότι έχει πάρει 4 αποφάσεις. Από αυτές, οι δύο είναι για δαπάνες, μια για πρόσληψη προσωπικού και μία προκήρυξη για νομική υποστήριξη.

Σημειώνεται ότι το 40% αυτών των δαπανών αφορούν το αυτοκίνητο του φορέα και το 20% τις μετακινήσεις του προέδρου.

Και κάτι για τους βιομηχάνους και βιοτέχνες της περιοχής.

Να θυμίσουμε την γνωστή παροιμία: ότι όποιος κατουράει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι και επειδή η Ήπειρος έχει κάποιες από τις καλύτερες βιομηχανίες τροφίμων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο η προσοχή θα πρέπει να είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ένα διατροφικό σκάνδαλο θα έχει καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο στην περιοχή αλλά σε όλη τη χώρα.

Οι ίδιοι λοιπόν θα πρέπει να διασφαλίσουν το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα στην περιοχή, διότι είναι αυτό που επηρεάζει και την ποιότητα και την ασφάλεια των προϊόντων αλλά και την βιωσιμότητα γενικότερα.

Ας οργανώσουν δικό τους σύστημα εσωτερικού ελέγχου κυρίως ως προς τη διαχείριση των υγρών και στερεών αποβλήτων. Σε τελευταία ανάλυση ας ¨κλείσουν – αποκλείσουν¨ τους ρυπαντές αφού η πολιτεία αδυνατεί να το κάνει.

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στους κατοίκους των παρακαλάμιων δήμων και του Δέλτα του ποταμού, που αγωνίζονται χρόνια τώρα για το δικό τους ποτάμι και ζουν με το όνειρο να ξανακολυμπήσουν στα νερά του.

Ακούστε το τραγούδι, εδώ... >>>

πηγή: "ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ"

"ΧΑΡΙΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ"

Σε εποχές δύσκολες, απ' όλες τις απόψεις, υπάρχουν και κάποιοι συμπολίτες μας που διαφοροποιούνται και δείχνουν τον δρόμο και σε όλους εμάς. Ένα δρόμο που οδηγεί στην πρόοδο, τη συνεννόηση και τη συνεργασία. Όρους που για πολλά χρόνια τους είχαμε, δυστυχώς, ξεχάσει...
Η κίνηση των εκπαιδευτικών της Θεσπρωτίας με τη δημιουργία ενός δικτυακού χώρου διαλόγου, ενός forum, έρχεται στην κατάλληλη στιγμή για να δώσει νέες ιδέες, νέα πνοή και να σηματοδοτήσει αυτή τη νέα εποχή που χρειαζόμαστε όλοι για να μπορέσει η χώρα μας να κάνει ένα βήμα εμπρός!
Συγχαρητήρια σε όλους και μακάρι την κίνηση αυτή να μιμηθούν και εκπαιδευτικοί από άλλα μέρη της χώρας μας γιατί οι δάσκαλοι, οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί, θα πρέπει να γίνουν και πάλι φάροι φωτεινοί που θα δείχνουν σε όλους μας τον σωστό δρόμο!

http://paideia.forumotion.com/

ΕΝΑ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Μια προσπάθεια για επικοινωνία και συνεργασία ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς της Θεσπρωτίας.

Ένας κοινός τόπος στο διαδίκτυο για ενημέρωση, διάλογο, προβληματισμούς. Αντίδοτο στην απομόνωση και του καιρού και του τόπου.

Με σημείο αφόρμησης το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Σχολικού Συμβούλου της Γ΄ Περιφέρειας Θεσπρωτίας, κ. Κωνσταντίνου Μιχαλά, για τη διάδοση των νέων τεχνολογιών στα σχολεία της περιοχής μας και την αξιοποίηση του διαδικτύου στη διδακτική μας πράξη αλλά και την ολόπλευρη στήριξη εκ μέρους του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας, κ. Κωνσταντίνου Νάτση, της διαδικτυακής προβολής του έργου των εκπαιδευτικών.

Ερέθισμα λαμβάνοντας επίσης από μια πλειάδα εξαιρετικών συναδέλφων που γνώρισα ερχόμενη πριν λίγους μήνες στον ακριτικό αυτό νομό της πατρίδας μας. Με συνδετικό τους κρίκο την επιθυμία για σύσφιξη των δεσμών της αλληλεγγύης της εκπαιδευτικής κοινότητας του τόπου. Ιδιαίτερα σήμερα. Που χίλιοι λόγοι συνηγορούν για πολυεπίπεδη συνεργασία ανάμεσα και στους εκπαιδευτικούς και όλα τα άλλα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Και κυρίως για τούτο το μικρό κομμάτι γης με την τεράστια ιστορία, την προσφιλή ιδιαίτερη πατρίδα, τη Θεσπρωτία. Μια μικρή ανταπόδοση στα πολλά που ο καθένας οφείλει στον τόπο καταγωγής του και στον τόπο που έμαθε τα πρώτα γράμματα. Και με την πίκρα να βλέπει τα πρώτα του σχολειά ρημαγμένα και κλειστά.

Δημοτικό Σχολείο Πολυδρόσου

Ήρθε(;) το καλοκαίρι...!!!

Οι παραλίες της Θεσπρωτίας είναι ανεπανάληπτες!

Καλό καλοκαίρι σε όλες και σε όλους!

Τα προβλήματα των ορεινών χωριών της Θεσπρωτίας δεν έχουν τελειωμό...

Το διάβασα στο πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο "Homa Educandus"  
και παραθέτω αυτό το εξαιρετικό άρθρο από την Maria Lampridou που έχει τίτλο:

"Εκδίκηση μυρίζει το κόψιμο κάθε δρομολόγιου προς την ορεινή Θεσπρωτία"

Έκοψαν τις τελευταίες μέρες κάθε δρομολόγιο προς τα χωριά της ορεινής Θεσπρωτίας που βρίσκονται κατά μήκος του παλιού εθνικού δρόμου για Γιάννενα. Τα χωριά δηλαδή που βρίσκονται πάνω από τη Μενίνα και μέχρι τα σύνορα του νομού.

Δεν άφησαν ούτε ένα λεωφορείο την εβδομάδα. Όπως έχουν άλλα χωριά που βρίσκονται πέρα από το ποτάμι.

Και σε ερώτηση που έκανα χτες βράδυ στα ΚΤΕΛ Ηγουμενίτσας, πώς μπορύμε να πάμε στα χωριά αυτά, μου απάντησαν:

- Με ταξάκι!

Ευτυχώς που βρήκαν τη λύση. Αν βρουν και εκατό ευρώ που χρειάζονται για να πάρεις ταξί, όταν ειδικά το Μνημόνιο σου έχει πετσοκόψει το μισθό ή τη σύνταξη, να τους ευχαριστήσουμε κι από πάνω. Γιατί το κόψιμο του λεωφορείου θα επιτρέψει να ταξιδεύουμε σαν προύχοντες. Να γλιτώνουμε και τον ποδαρόδρομο μέχρι τον εθνικό δρόμο που περνούσε το λεωφορείο του ΚΤΕΛ.

Για ποιο λόγο άραγε συνέβη αυτό; Γιατί τέτοια ακηδία και προς τους κατοίκους της περιοχής και προς τον τόπο που βρίσκεται δίπλα στα σύνορα και μια τέτοια απόφαση θα τον οδηγήσει στην ερήμωση προκαλώντας και εθνικούς κινδύνους;

Δεν μπορούμε να μην υποψιαζόμαστε πως το θέμα συνδέεται με τους μετανάστες. Τους παράνομους μετανάστες της Ηγουμενίτσας. Που προχτές το πρωί με μια πρωτοφανή αστυνομική επιχείρηση τους ξήλωσαν από τα παραπήγματα που είχαν δημιουργήσει στην άκρη της πόλης. Και με αποτέλεσμα αρκετοί απ' αυτούς να τραυματιστούν.

Πριν λίγο καιρό είχαν προσπαθήσει αυτούς τους μετανάστες να τους μετακομίσουν σε παλιό στρατόπεδο στα σύνορα Θεσπρωτίας - Ιωαννίνων, δίπλα στον παλιό εθνικό δρόμο Ηγουμενίτσας - Ιωαννίνων. Και συγκεκριμένα στη Βροσίνα.

Το σχέδιό τους δεν πέρασε. Η τοπική κοινωνία ξεσηκώθηκε και ακαριαία ήταν και η αντίδραση του Δημάρχου Ζίτσας. Έτσι ναυάγησε η επιχείρηση υποβάθμισης της περιοχής και της Βροσίνας αλλά και των χωριών της ορεινής Θεσπρωτίας που βρίσκονται κοντά της.

Ταυτόχρονα στη νότια Θεσπρωτία παίζει ένα άλλο σοβαρό θέμα. Ο αγωγός φυσικού αερίου. Που θέλουν να τον περάσουν από το τουριστικότερο μέρος του νομού, την περιοχή Σύβοτα - Πέρδικα - Πάργα. Κι εκεί οι αντιδράσεις των κατοίκων είναι τεράστιες. Μα και τα συμφέροντα από τη διέλευση του αγωγού (που θα κουβαλάει αέριο στη γειτονική Ιταλία και είναι τουρκικών και ιταλικών συμφερόντων) ακόμη πιο τεράστια...

(δείτε εδώ http://www.preveza-info.gr/node.php?id=1659 τις εξελίξεις για τον αγωγό)

Έτσι κάτι έπρεπε να γίνει και γρήγορα. Να απομακρυνθούν τουλάχιστον οι μετανάστες από την Ηγουμενίτσα και να σταματήσουν οι αντιδράσεις και των δικών της κατοίκων.

Ειδικά σε μια περίοδο που στην υπόλοιπη Ελλάδα γεμίζουν οι πλατείες με αγανακτισμένους πολίτες.

Από τη μια λοιπόν διατάχθηκε η αστυνομία να απομακρύνει βίαια τους μετανάστες. Και πριν ακόμη δημιουργηθεί χώρος κατάλληλος για τη φιλοξενία τους. Κι από την άλλη είδαμε να παίρνουν τα ΚΤΕΛ το πράσινο φως να κόψουν και το τελευταίο λεωφορείο προς την ορεινή Θεσπρωτία. Τιμωρία των ανθρώπων, τιμωρία του τόπου, που δεν επέτρεψαν λύση στο πρόβλημα μετανάστες χωρίς να χρειαστεί αστυνομική επέμβαση. Ή θα έπρεπε να επωμιστούν το πρόβλημα ή να ξεχάσουν πως είναι πολίτες αυτής της χώρας.

Να τονίσω πως στην περιοχή αυτή που ήθελαν να πάνε τους μετανάστες δε λειτουργεί καν αστυνομικό τμήμα. Πώς θα πήγαιναν εκεί τόσους εκατοντάδες ανθρώπους; Και όταν τα χωριά της περιοχής λόγω της διαρκούς αδιαφορίας για την ανάπτυξή τους έχουν ερημώσει από τους δικούς τους κατοίκους; Ελάχιστοι οι νέοι άνθρωποι που έχουν απομείνει. Αφού και τα σχολεία της περιοχής έχουν κι αυτά κλείσει και τα παιδάκια πρέπει να ταξιδεύουν χιλιόμετρα (μέχρι τη Μενίνα) για να μάθουν γράμματα. Γέροντες στην πλειοψηφία τους είναι εκείνοι που απέμειναν στα χωριά αυτά. Με πενιχρές συντάξεις.

Θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι και με τις συνθήκες που επικρατούν να συμβιώσουν με τους εκατοντάδες μετανάστες που λογάριαζαν να εγκαταστήσουν εκεί πάνω; Σαφώς και όχι.

Το ίδιο όμως θα γίνει και τώρα. Με το κόψιμο και του τελευταίου λεωφορείου. Αδύνατον να πάνε σε γειτονικά κεφαλοχώρια για ψώνια. Αδύνατον να μετακινηθούν και προς τα αστικά κέντρα, να γράψουν φάρμακα, να επισκεφθούν γιατρούς, να κάνουν συναλλαγές με τράπεζες ή διάφορες άλλες υπηρεσίες.

Τι τους μένει; Να εγκαταλείψουν κι αυτοί οι λίγοι που έμειναν τον τόπο. Να γίνουν μετανάστες οι ίδιοι αφού δε δέχτηκαν να γίνουν τα χωριά τους τόποι των άλλων μεταναστών.

Να μπορέσουν επιτέλους και οι Τσάμηδες της γειτονικής Αλβανίας να βάλουν μπροστά τα δικά τους σχέδια. Που προβλέπουν προσάρτηση της περιοχής αυτής της Θεσπρωτίας.

Ούτε μία ούτε δύο φορές έχουν μάλιστα δηλώσει οι Τσάμηδες πως το σχέδιό τους πάει καλά και σύντομα θα υλοποιηθεί...

Κι άντε μετά να κλαίνε με κροκοδείλια δάκρυα κάποιοι για το πώς μας συνέβη το μοιραίο. Λες και δεν άνοιξαν μόνοι τους την Κερκόπορτα.

Αναρωτιέμαι λοιπόν. Ποιος ακριβώς ήταν ο λόγος της απόφασης των ΚΤΕΛ; Και όποιου την ενέκρινε. Γιατί τα ΚΤΕΛ δεν ενεργούν από μόνα τους. Χρηματοδοτούνται και επομένως χρειάζονται έγκριση για τροποποίηση δρομολογίων.

Η εκδίκηση; Η τιμωρία;

Διαβάστε εδώ το υπόλοιπο άρθρο... >>>

ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΓΙΑΔΑ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ (ο παλιός δρόμος)

Γράφει ο Μιχάλης Πασιάκος
στην εφημερίδα: "ΘΕΣΠΡΩΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ"

Ο δρόμος αυτός, χαραγμένος πάνω σε αρχαία μονοπάτια, υπήρξε στην αρχή ο δρόμος των κοπαδιών και των νομάδων, που κατέβαιναν την άνοιξη από την Πίνδο, για να ξεχειμωνιάσουν στα φιλόξενα βοσκοτόπια που σχημάτιζε ο Θύαμις- Καλαμάς στις εκβολές του. 

Αργότερα, στο μεσαίωνα, έγινε ο δρόμος του άλατος, για να διακινήσει το περίφημο Σαγιαδινό αλάτι στα ενδότερα της Ηπείρου. Η σχέση αυτή της Σαγιάδας και των Ιωαννίνων διαφαίνεται για πρώτη φορά στα 1387, στην κατοχή των αλυκών της Σαγιάδας από το Δεσπότη Esau Bouondelmonti ενάντια στα συμφέροντα της Βενετίας. Το αλάτι ακολουθούσαν τα παστά από τους περίφημους «Κεστρινούς βόες» και τους χοίρους που έβοσκαν στους απέραντους βάλτους των αρχαίων Συβότων. Από κοντά και τα παστωμένα ψάρια από τα βιβάρια της Σαγιάδας. Το πρώτο κύμα εμπορίου στηριγμένο πάνω στον «άσπρο χρυσό» πορεύονταν προς τα Γιάννινα...

Μονοπάτι του Λάγγαρη ή «Σκάλα Κεραμίτσας»
φωτό: Ομοσπονδία Μουργκάνας 

Η δεύτερη και πιο σημαντική αιτία ύπαρξης του δρόμου αυτού είναι η επικοινωνία μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Δύσης μέσω της Κέρκυρας από την ξηρά, μια επικοινωνία που αναβαθμίστηκε πολύ την περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα και συνεχίστηκε με την Ανδηγαυική και κυρίως με τη Βενετσιάνικη κατοχή του νησιού. Οι Βενετοί με την κατοχή της Κέρκυρας (1386) και σημαντικών σημείων στην απέναντι ηπειρωτική ακτή, ενίσχυσαν το εμπόριο και μετέτρεψαν την πόλη σε μια δεύτερη Βενετία και κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου στην ευρύτερη περιοχή.

Μονοπάτι του Λάγγαρη ή «Σκάλα Κεραμίτσας»
φωτό: Ομοσπονδία Μουργκάνας 

Η Σαγιάδα απέχοντας ελάχιστα από την πόλη της Κέρκυρας έμελε να γίνει το λιμάνι που τη συνέδεε με τα Γιάννινα. (Η επικοινωνία γινόταν και μέσω Αγίων Σαράντα, αλλά ο πιο σύντομος δρόμος ήταν από τη Σαγιάδα.) Οι Βενετοί το οχύρωσαν και λόγω των οχυρώσεων το μετονόμασαν σε Bastia, και φρόντισαν το δρόμο προς το εσωτερικό για την ασφάλεια του εμπορίου.

Μονοπάτι του Λάγγαρη ή «Σκάλα Κεραμίτσας» 
Ακολουθώντας κάποιος το δρόμο από τη Δάφνη
προς το Κόκκινο Λιθάρι,
τμήμα του επαρχιακού δρόμου Φιλιατών - Κεραμίτσας,
συναντά δεξιά του το παλιό λιθόστρωτο μονοπάτι.
Κατασκευάστηκε για να συνδέσει τα Ιωάννινα με τη θάλασσα.
Διασχίζει τις πλαγιές του Λάγγαρη, πάνω από ένα ρέμα,
που σε σημεία του συγκρατώντας το νερό
σχηματίζει τις πανέμορφες «βοθύνες».
Το μονοπάτι είναι σε αρκετά σημεία του καλά διατηρημένο.
Η διάρκεια της διαδρομής είναι περίπου 2 ώρες.
πηγή: Ομοσπονδία Μουργκάνας

Με την επικράτηση των Οθωμανών τα Γιάννινα μπήκαν στη σφαίρα των προνομίων και αναβαθμίστηκε ο ρόλος τους στη βαλακανική ενώ η Σαγιάδα ακολουθούσε τις τύχες των βενετοτουρκικών πολέμων. Για μεγάλα διαστήματα οι Βενετοί κατείχαν το λιμάνι της ( μαζί με τον Βουθρωτό την Πάργα και τη Βόνιτσα) και επιθυμούσαν διακαώς τις αλυκές και τα ιχθυοτροφεία της. Οι Οθωμανοί επικράτησαν τελικά και έλεγχαν με τον Εμίνη τους το εμπόριο, μαζί με τους προξένους των μεγάλων εμπορικών δυνάμεων (Γαλία, Αγγλία) αλλά η Σαγιάδα παρέμεινε πάντα υπό την δικαιοδοσία της Βενετίας απολαμβάνοντας ειδικά προνόμια στην Κέρκυρα, αναγκάζοντας έτσι τις άλλες δυνάμεις να στραφούν προς την Άρτα και την Πρέβεζα. Η πολιορκία της Κέρκυρας από τα οθωμανικά στρατεύματα το 1743 στάθηκε η αφορμή για την ανακατασκευή του δρόμου από τη Λάρισα ως τη Σαγιάδα γιά τη μεταφορά των στρατευμάτων και του οπλισμού.

Στα χρόνια που ακολούθησαν φαίνεται ότι ο δρόμος εγκαταλείφθηκε από την κεντρική εξουσία, γιατί συχνά είναι τα παράπονα στις επιστολές των εμπόρων και στις διηγήσεις των περιηγητών για την κατάστασή του. Παρ’ όλα αυτά παρέμεινε ένας από τους βασικούς δρόμους της Ηπείρου μέχρι τις μέρες μας που το σύγχρονο λιμάνι της Ηγουμενίτσας ήρθε να αντικαταστήσει το μικρό λιμάνι της Σαγιάδας ..

Η περιγραφή του δρόμου: Η πρώτη αναφορά στο δρόμο αυτό βρίσκεται στο βιβλίο του Louis Deshayes baron de Courmesnin « Voyage de Levant fait par le commandement du Roy en l’ année 1621» «...Για ν’ ακολουθήσεις αυτό το δρομολόγιο πρέπει να ταξιδέψεις ως τη Νεάπολη. Από κει θα διασχίσεις την Απουλία και θα φτάσεις στο λιμάνι του Οτράντο. Μπαρκάρεις σε καράβι και ταξιδεύεις ως την Κέρκυρα που απέχει ενενήντα μίλια. Από την Κέρκυρα περνάς στην αντικρινή στεριά, στην Μπάστια. Είναι ο πρώτος σταθμός του ταξιδιού σου σε τουρκικό έδαφος. Εκεί θα βρεις ένα γενίτσαρο ή σπαχή και θα εφοδιασθείς με διάφορα μικροπράγματα χρήσιμα για τέτοια ταξίδια: λόγου χάρη ένα στρώμα κι ένα κιλίμι για τον ύπνο. Γιατί κατά την πορεία σου δεν πρόκειται να βρεις ούτε άχερο.

Ο δρόμος ως τη Θεσσαλονίκη είναι οχτώ μέρες. Οι πέντε πρώτες, πορεία σε ορεινές περιοχές. Αλλά οι υπόλοιπες τρεις και ιδιαίτερα οι άλλες δώδεκα που χρειάζονται για να καλύψεις την απόσταση Θεσσαλονίκη- Κωνσταντινούπολη είναι πιο άνετες και πιο ευχάριστες. Αυτό το δρομολόγιο δεν είναι πιο μακρινό από τα άλλα, θα το συνιστούσα μάλιστα. Είναι, βέβαια, ακριβότερο επειδή πρέπει να υπολογίζεις και τα έξοδα του γενίτσαρου ή του σπαχή. Μ’ όλα αυτά μπορεί κανείς να ταξιδέψει από το Οτράντο στην Κωνσταντινούπολη με εκατό σκούδα...»1 (Endnotes)

1.Από το βιβλίο του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΥ «ΞΕΝΟΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 333-1700 τ.Α. ́ Εκδόσεις Στάχυ, Αθήνα 2001, σ. 57.

πηγή: εφημερίδα: "ΘΕΣΠΡΩΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ"

Θεσπρωτία - αεροφωτογραφίες.



Δείτε τις φωτογραφίες, εδώ... >>>

Οι αδελφότητες των χωριών μας, δίνουν μήνυμα ελπίδας

Από την εφημερίδα:
" ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ"

Από την εφημερίδα: "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ"

"Τ' αμερικάνικα της Τσεύως"

"Ου νταίσεις"

Αρ. φύλλου 144, Μάιος 2011

«Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ»

Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας

Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη, Σάββατο 18 Ιουνίου, 9 μ.μ.

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, ο μεγαλύτερος συλλογικός φορέας της Ηπειρώτικης Αποδημίας στον κόσμο, στην κορυφαία καλοκαιρινή της εκδήλωση στην Αθήνα: «Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ».

Η «ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ» είναι ένα γενναιόδωρο, γιορταστικό πολυθέαμα. Τραγούδια, σκοποί και χοροί που αναδεικνύουν κορυφαίες στιγμές της Ηπειρώτικης Ιστορίας αλλά και το μόχθο και την ξενιτιά - το διαχρονικό, καθημερινό αγώνα των Ηπειρωτών. Τραγούδια του ανταμώματος και του γλεντιού που αναδεικνύουν το κορυφαίο χάρισμα κάθε αγώνα - τη συλλογικότητα.

Με κορυφαίες συμμετοχές πρωτομαστόρων της παράδοσης στο μουσικό πρόγραμμα! Με τον Γρηγόρη Καψάλη στο κλαρίνο, τον Γιάννη Παπακώστα στο τραγούδι, τον Χρήστο Ζώτο στο λαούτο. Με την ηπειρώτικη κομπανία του Γιώργου Κωτσίνη. Με την ξεχωριστή συμμετοχή χορωδιών, πολυφωνικών και χορευτικών ομίλων, ιδιαίτερα από τους Συλλόγους και τις Ενώσεις Ηπειρωτών της Δυτικής Αθήνας.

Με μια άγρα στίχων από την λαϊκή ποίηση και τους Ηπειρώτες ποιητές. Με την ένθετη προβολή μονάκριβων, παλαιότερων και σύγχρονων οπτικοακουστικών υλικών και τη διοργάνωση έκθεσης φωτογραφίας, τύπου και εντύπου. Παρουσίαση από γνωστούς Ηπειρώτες ηθοποιούς, σκηνοθετική επιμέλεια Αλέξανδρος Λαμπρίδης.

Μια πολύτροπη εκδήλωση μνήμης και πολιτισμού, αφιερωμένη στην επέτειο των 400 χρόνων από την επανάσταση του Διονυσίου του Φιλοσόφου - την πρώτη επανάσταση στον ελλαδικό χώρο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ένα επαναστατικό κίνημα με επίκαιρα εθνικά, κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Ένα κορυφαίο Ηπειρώτικο αντάμωμα που αντλεί από τη συλλογική μνήμη καρποφορώντας με τη συλλογική έκφραση και δημιουργία! Οι Ηπειρώτες που αγωνίζονται, οι Ηπειρώτες που ανταμώνουν, οι Ηπειρώτες που γλεντούν στην πιο όμορφη καλοκαιρινή ηπειρώτικη σύναξη στην Αθήνα. Σάββατο 18 Ιουνίου, 9 μ.μ., Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη, η ημέρα και το σημείο συνάντησης των Ηπειρωτών και των φίλων της Ηπείρου.

Η τιμή εισιτηρίου είναι μόλις 5 ευρώ, σαν κάλεσμα ενίσχυσης της δημιουργικής πορείας της Π.Σ.Ε. στις δύσκολες σημερινές συνθήκες, σαν κίνητρο για να είμαστε όλοι στη μεγάλη μας καλοκαιρινή γιορτή, το Ηπειρώτικο Πολυθέαμα 2011.

Πηγή: "Γιάννενα, πόλη των ευεργετών"

Ψήφισμα της Πανηπειρωτικής για το μνημόνιο 2.

ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Κλεισθένους 15, 105 52 Αθήνα

Τηλ.:210-3243822 fax:210-3243281

upl:www.panepirotiki.com, email: info@panepirotiki.com

ΚΑΝΕΝΑΣ ΗΠΕΙΡΩΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, η κορυφαία οργάνωση της Ηπειρώτικης Αποδημίας, στέκεται αλληλέγγυα στους πολύμορφους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στο προωθούμενο από την κυβέρνηση, κατ’ επιταγή της τρόικας, Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα – το γνωστό και ως Μνημόνιο 2.

Τα μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος έρχονται να επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο το βιοτικό επίπεδο και των αποδήμων Ηπειρωτών. Τα προωθούμενα μέτρα εκποιούν καρπούς του μόχθου και των θυσιών του ελληνικού λαού, ξεπουλώντας δημόσια περιουσία κρίσιμης εθνικής σημασίας.

Η Π.Σ.Ε., συντασσόμενη με τον αγώνα ενάντια στο Μνημόνιο που προωθούν κυβέρνηση, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., Ευρωπαϊκή Τράπεζα, καλεί τους Ηπειρώτες βουλευτές όλων των κομμάτων να μην συνυπογράψουν με την ψήφο τους τέτοια βάρβαρα για το λαό και τη χώρα μέτρα.

Η μεθόδευση ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, όπως και του αρχικού Μνημονίου, θέτουν ζήτημα λαϊκής νομιμοποίησης στις κυβερνητικές πρακτικές και αποφάσεις. Κανένας Ηπειρώτης βουλευτής ας μην τις νομιμοποιήσει με την ψήφο του.

Όλοι οι απόδημοι Ηπειρώτες ας εκφράσουμε την αντίθεσή μας αποφασιστικά και οργανωμένα, μέσα από τους κοινωνικούς φορείς και τις οργανώσεις της Αποδημίας. Από την τωρινή μας στάση κρίνεται το μέλλον του λαού και του τόπου, εγγράφοντας υποθήκες για το μέλλον της νέας γενιάς.

Η εντεινόμενη κρίση πλήττει πολλαπλάσια την πιο φτωχή και υποβαθμισμένη περιοχή της χώρας – την Ήπειρο. Η δραματική αύξηση της ανεργίας, η συρρίκνωση κάθε αναπτυξιακής προοπτικής, η κλιμακούμενη αποβιομηχάνιση είναι μερικές μόνο από τις πλευρές έκφρασης της κρίσης στον τόπο μας.

Η επαπειλούμενη ιδιωτικοποίηση της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας «Δωδώνη» - επιχείρηση κέραιας σημασίας για τον τόπο μας και τους Ηπειρώτες – είναι εκδήλωση και συνέπεια αυτής της κρίσης. Η Π.Σ.Ε. στέκεται αλληλέγγυα στον αγώνα των εργαζομένων στη «Δωδώνη» και των κτηνοτρόφων της Ηπείρου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΣΕ

24/6 ημερήσιο πανηγύρι στη Γλούστα!

Παρασκευή 24 Ιουνίου, 
ημερήσιο γλέντι, μετά τη θεία λειτουργία, στο χοροστάσι του Αϊ Γιάννη, και

Σάββατο 25 Ιουνίου, 
μετά τον εσπερινό, γλέντι μέχρι το πρωί με τον σπεσιαλίστα στο κλαρίνο Λευτέρη Γκιώκα!

Η αδελφότητα Γλούστας προγραμματίζει για το πανηγύρι εκδρομή στο χωριό. 

Όσοι ενδιαφέρονται ας επικοινωνήσουν για περισσότερες πληροφορίες 

με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
[βρείτε τα τηλέφωνα, εδώ... >>>]

Αναμνήσεις απ' το πανηγύρι του Αϊ Γιάννη

"...Οταν τελείωνε η λειτουργία, όλο το εκκλησίασμα κατευθυνόταν στο χοροστάσι, με τους λαμπροντυμένους παπάδες μπροστά, που πάντοτε ήταν τρεις γιατί ερχότανε και οι παπάδες της Λίστας και του Λια στο πανηγύρι της Γλούστας."

...στο χοροστάσι του Αϊ Γιάννη ημερήσιο γλέντι που κατέληγε να συνεχίζεται μέχρι την επόμενη μέρα το πρωί!

...και στην πλατεία του χωριού, στην Παλιοκούλα, όπου παλιά ξεκινούσε το γλέντι την παραμονή του Αϊ Γιαννιού!

Ευχαριστούμε από καρδιάς την κα Σωτηρία Μούτσου - Χίνου για τις φωτογραφίες που μας παραχώρησε από το προσωπικό της αρχείο και ξύπνησε σε όλους μας ευχάριστες αναμνήσεις...

Μακάρι να μπορέσουμε οι μεγαλύτεροι να τις ξαναζήσουμε και πάλι, αλλά και οι νεότεροι 

να γνωρίσουν ανάλογες στιγμές στο πανηγύρι του χωριού μας!!!

Η εκκλησία του Αϊ Γιάννη

Η εκκλησία του Αϊ Γιάννη του Πρόδρομου

Πάνω από το ιερό του ναού διακρίνεται ανάγλυφη πέτρα
με την χρονολογία [ 1617 ] !!!

Το καμπαναριό του Αϊ Γιάννη

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες, εδώ... >>>