Του Σταυρού σήμερα, μεγάλη μέρα για τη Γλούστα και το Μαυρονόρος!

Το Μαυρονόρος και οι Μαυρονορίτες αποτελούν κομμάτι της Γλούστας και βέβαια αδιάψευστη ιστορική μαρτυρία αποτελεί το μνημείο που στήθηκε  μπροστά από την εκκλησία του Αϊ-Γιάννη, το οποίο κατασκευάστηκε από τους Μαυρονορίτες και θυμίζει σε όλους πως στο σημείο αυτό το 1866, στις 14 Σεπτεμβρίου - την ημέρα του Σταυρού - 40 οικογένειες από τη Γλούστα, το Γαρδίκι, τα Βορτόπια και τα Τσιμπουκάτικα (Λέκουφα) άφησαν τα χωριά τους και τα σπίτια των προγόνων τους και εγκαταστάθηκαν στο Μαυρονόρος, στις πλαγιές του Κασιδιάρη, βουνού αντικρινού της Μουργκάνας.

Ο Μαυρονορίτης Γιάννης Θ. Μούτσιος στο βιβλίο του: «ΤΑ ΠΑΝΩΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΡΓΚΑΝΑΣ», Γιάννενα 1998, αναφέρει σχετικά:

…Οι κάτοικοι του Μαυρονόρους διατηρούν και σήμερα τους δεσμούς τους με τα πατρογονικά χωριά, αρκετοί απ’ αυτούς έχουν τα ίδια επώνυμα και συμμετέχουν σε κοινές εκδηλώσεις. Σε ανάμνηση μάλιστα του γεγονότος του αποχωρισμού στήθηκε από τους Μαυρονορίτες, στην εκκλησία του Αϊ- Γιάννη στη Γλούστα, αναμνηστική πλάκα που αναφέρει τα εξής:

ΑΠΟ ΕΔΩ ΞΕΚΙΝΗΣΕ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΝΟΡΟΥΣ

ΤΟ 1866 ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥΤΟ

ΕΓΙΝΕ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Η ΠΛΑΚΑ ΤΟΥΤΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ

ΤΩΝ ΜΑΥΡΟΝΟΡΙΤΩΝ (24-6-1979)

Τη δραματική αυτή φυγή των κατοίκων των 16 χωριών απαθανάτισε η δημοτική μούσα με τον καλύτερο τρόπο στο παρακάτω δημοτικό τραγούδι, που διέσωσε ο Ελ. Μούτσιος στο προαναφερόμενο βιβλίο του:

«Στην Πλάκα και στην Πλόκιστα Τούρκος να μη πατήσει,

το βάλανε πέντε χωριά, πέντε κεφαλοχώρια,

η Λίστα και ο Τσαμαντάς, ο Λιας και το Μπαμπούρι,

της Γλούστας τα κακά θεριά Τούρκο δεν προσκυνάνε,

σηκώθηκαν και φύγανε, στο Μαυρονόρος πάνε».

Εκδήλωση για τα 150 χρόνια από τον εκπατρισμό των Μαυρονοριτών από τη Γλούστα!

Συμπληρώνονται φέτος 150 χρόνια από τότε που 40 οικογένειες από τη Γλούστα, το Γαρδίκι, τα Βορτόπια και τα Τσιμπουκάτικα (Λέκουφα) - συνοικισμοί τότε της Γλούστας - άφησαν  τα χωριά τους και τα σπίτια των προγόνων τους και εγκαταστάθηκαν στο Μαυρονόρος, στις πλαγιές του Κασιδιάρη, βουνού αντικρινού της Μουργκάνας.

Η Αδελφότητα Κεφαλοχωρίου (Γλούστας) «ο Πρόδρομος» διοργανώνει  κοινή εκδήλωση με την Αδελφότητα των  Μαυρονοριτών «ο Άγιος Γεώργιος» με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τον εκπατρισμό των προγόνων μας στις 14 Σεπτεμβρίου 1866.

Οι κοινές  μας ρίζες και η κοινή καταγωγή κρατούν αναλλοίωτους και ζωντανούς τους δεσμούς που ενώνουν Γλουστινούς και Μαυρονορίτες, Μαυρονορίτες και Γλουστινούς.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, στις 11:00 το πρωί, στην αίθουσα της Ομοσπονδίας Μουργκάνας -Γερανίου 44,  5^ος όροφος, στην Ομόνοια- με ομιλίες, ιστορική αναδρομή των γεγονότων του εκπατρισμού των Μαυρονοριτών, με παραδοσιακή μουσική, πολυφωνικά τραγούδια και παραδοσιακές πίτες και κεράσματα.

Καλούμε όλες τις Γλουστινές και όλους τους Γλουστινούς αλλά και τους κοντοχωριανούς μας από τα χωριά της Μουργκάνας να τιμήσουν με την παρουσία τους την εκδήλωσή των δύο Αδελφοτήτων, να διασκεδάσουν μαζί μας και  να γνωριστούμε με τους χωριανούς μας Μαυρονορίτες.

Σας περιμένουμε όλες και όλους!

Αντάμωμα στο Μαυρονόρος!

Συμπληρώνονται φέτος 150 χρόνια από τότε που 40 οικογένειες από τη Γλούστα, το Γαρδίκι, τα Βορτόπια και τα Τσιμπουκάτικα (Λέκουφα) - συνοικισμοί τότε της Γλούστας - άφησαν  τα χωριά τους και τα σπίτια των προγόνων τους και εγκαταστάθηκαν στο Μαυρονόρος, στις πλαγιές του Κασιδιάρη, βουνού αντικρινού της Μουργκάνας.

Ο Μαυρονορίτης Ελ. Μούτσιος στο βιβλίο του «Σημειώσεις για την ιστορία του χωριού μου Μαυρονόρους Ιωαννίνων» (Αθήνα 1986), υποστηρίζει ότι οι Γλουστινοί φύγανε από το χωριό την ημέρα του Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1866, ημέρα Τετάρτη. Και σημειώνει παρακάτω: «Εκείνη την ημέρα φαίνεται πως διάλεξαν – για το μεγάλο ταξίδι – από βαθιά πίστη προς τη βοήθεια του Σταυρού, εκκλησιάστηκαν στον Αϊ Γιάννη, μετάλαβαν όλοι τους, και αφού ορκίστηκαν, φιλήθηκαν και αναχώρησαν για το Μαυρονόρος, που φαίνεται πως το συγκεκριμένο μέρος το είχαν επισημάνει από πρωτύτερα….

Με την ευκαιρία λοιπόν της επετείου των 150 χρόνων από τη δραματική φυγή των ανυπόταχτων Γλουστινών, αντιπροσωπεία από Μαυρονορίτες με επικεφαλής τον πρόεδρο της Αδελφότητας κ. Αλέξανδρο Τζούλη  επισκέφτηκαν φέτος (την Παρασκευή 12 Αυγούστου 2016) την γενέτειρα των προγόνων τους, τη Γλούστα (σημερινό Κεφαλοχώρι Φιλιατών) στις πλαγιές της Μουργκάνας για ένα προσκύνημα στα πάτρια εδάφη. Στην εκκλησία του Αϊ Γιάννη τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και συνδυάστηκε με τον εορτασμό της επετείου «του Αγροτικού Κινήματος», του ξεσηκωμού των Πανωχωριτών της Μουργκάνας απέναντι στους αγάδες του Φιλιατιού Ντεμάτες και Σεϊκάτες,  που αποτέλεσε και την βασική αιτία εκπατρισμού των Μαυρονοριτών από τη Γλούστα.

Σε ανταπόδοση αυτής της επίσκεψης, αντιπροσωπεία Γλουστινών με επικεφαλής τον πρόεδρο της Αδελφότητας κ. Λάκη Πέλεχα, επισκέφτηκε το Μαυρονόρος (την Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016). Εκεί τους υποδέχτηκε με μεγάλη εγκαρδιότητα σύσσωμο το Δ.Σ. της Αδελφότητας καθώς και πολλοί Μαυρονορίτες και όλοι μαζί κάθισαν στο πλούσιο τραπέζι που είχε ετοιμαστεί για να γιορταστεί το αντάμωμα Γλουστινών και Μαυρονοριτών. Ακολούθησε γλέντι με παραδοσιακή μουσική και χορό και δόθηκε η υπόσχεση να πραγματοποιηθεί το Φθινόπωρο στην Αθήνα (στην Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία) εκδήλωση με τη συνεργασία των δύο αδελφοτήτων – Μαυρονοριτών και Γλουστινών – για τη συμπλήρωση 150 χρόνων από τη φυγή από τη Γλούστα και την ίδρυση του παλιού Μαυρονόρους.

Το Μαυρονόρος και οι Μαυρονορίτες αποτελούν κομμάτι της Γλούστας. Οι κάτοικοι του Μαυρονόρους διατηρούν και σήμερα δεσμούς με τα πατρογονικά χωριά, αρκετοί απ’ αυτούς έχουν τα ίδια επώνυμα και συμμετέχουν σε κοινές εκδηλώσεις. Σε ανάμνηση μάλιστα του γεγονότος του αποχωρισμού στήθηκε από τους Μαυρονορίτες, στην είσοδο της εκκλησίας του Αϊ-Γιάννη στη Γλούστα, μνημείο που αποτελεί αδιάψευστη ιστορική μαρτυρία του δεσμού των δύο χωριών. Η αναμνηστική πλάκα του μνημείου αναφέρει τα εξής:

ΑΠΟ ΕΔΩ ΞΕΚΙΝΗΣΕ  Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΝΟΡΟΥΣ 

ΤΟ 1866

ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥΤΟ ΕΓΙΝΕ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ

Η ΠΛΑΚΑ ΤΟΥΤΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΩΝ ΜΑΥΡΟΝΟΡΙΤΩΝ 

(24-6-1979)

Τη δραματική αυτή φυγή των κατοίκων των 16 χωριών της Μουργκάνας (εκατόν τριάντα πέντε συνολικά οικογένειες εκπατρίστηκαν την περίοδο του αγροτικού ξεσηκωμού από αρκετά χωριά της Μουργκάνας) απαθανάτισε η δημοτική μούσα με τον καλύτερο τρόπο στο παρακάτω δημοτικό τραγούδι, που διέσωσε ο Ελ. Μούτσιος στο προαναφερόμενο βιβλίο του:

«Στην Πλάκα και στην Πλόκιστα Τούρκος να μη πατήσει,

το βάλανε πέντε χωριά - πέντε κεφαλοχώρια,

η Λίστα και ο Τσαμαντάς, ο Λιας και το Μπαμπούρι,

της Γλούστας τα κακά θεριά Τούρκο δεν προσκυνάνε,

σηκώθηκαν και φύγανε, στο Μαυρονόρος πάνε».

Παλιό Μαυρονόρος, ταξίδι στο χρόνο!

Απολαύστε ένα υπέροχο φωτογραφικό αφιέρωμα στο παλιό Μαυρονόρος, εδώ: 

http://klgallery.gr/2015/12/26/syllogi-fotografias-palio-mavronoros/ 

Πασχαλινά έθιμα του Μαυρονόρους

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΝΟΡΟΥΣ
Όπως τα διηγήθηκε η θεία Μαρία Θεοδώρου-Κόρκαρη στην κόρη της και ξαδέλφη μας Ζωίτσα.

_____________________________________________________

Από τη σελίδα του Μαυρονόρους στο Facebook αναρτημένο από: 

George Mavrakis μαζί με Zwitsa Joyce Korkaris Kachinski

φωτό: Emily Korkaris‎

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
Τα λέγανε τα παιδιά το Σάββατο του Λαζάρου, την Κυριακή των Βαίων και το Μεγάλο Σάββατο.

Διήγηση της θείας Μαρίας :
“Είχαν τα παιδιά καλαθάκια. Κάποια άλλα είχαν ένα μεγάλο ξύλο που πέρναγαν τα χέρια των καλαθιών και μετά ένα παιδί στην μια άκρη και το άλλο παιδί στην άλλη άκρη έβαζαν το ξύλο στην πλάτη, πήγαιναν στα σπίτια και λέγανε τα τραγούδια (τα κάλαντα). Οι οικογένειες τους έδιναν αυγά. Γύριζαν όλη την Παρακάλαμο και μετά γύριζαν πίσω στα σπίτια τους στο χωριό.
Πάντα ήταν ένα παιδάκι μπροστά με ένα τριγωνάκι. Τα αλλά ήταν από πίσω και τραγουδούσαν.
Αρχιζαν τα τραγούδια (τα κάλαντα) το Σάββατο του Λαζάρου και μετά το Μεγάλο Σάββατο.
Τα τραγουδάκια (τα κάλαντα) αυτά τα έλεγαν και στην Παρακάλαμο αλλά τα Μαυρονορίτικα τα παιδιά τα έλεγαν πιό όμορφα”.

Μία παρένθεση στην διήγηση της θείας : Ο θείος Αντώνης έλεγε ότι αυτός, αλλά και άλλα παιδιά, αντί για τριγωνάκι κρατούσαν μία κουδούνα.

Ο ΛΑΖΑΡΟΣ
Ηρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια.
Να κοπιάσουμε στην εκκλησιά
και να ακούσουμε την Μάρθα-Μαρία.
Μάρθα πού είναι ο Λάζαρος ο αδελφός σου
ο φίλος μου και ο δικός σου;
Τετραήμερος απεθαμένος
μέσα στην γή βαθιά χαμένος.

ΤΑ ΒΑΓΙΑ
Αγια-Βάγια των Βαγιών
Τρώνε ψάρι και κολιό
και την άλλη Κυριακή
Τρώνε το ψητό αρνί.

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Αϊ-Γιώργη, Αϊ-Γώργη αφέντη κι αφέντη καβαλάρη,
αμαρτωμένος με σπαθί και με χρυσό κοντάρι.
Την χάρη και την βουλή σου, που σου αναβάλει.
Ετούτο το άγριο στοιχειό τον δράκο τον μεγάλο
που δεν αφήνει άνθρωπο σταλιά νερό να πάρει.
Ερριξαν τα πολύτια(*), τοτίνος να πέσει
και πέσαν τα πολύτια(*) προς την βασιλοπούλα.
Ο βασιλιάς σαν τ’ άκουσε βαριά του κακοφάνει.
Στολίστε το παιδάκι μου και κάνετέ το νύφη
και στείλτε το στο δράκο γλυκά να την μασήσει.
Ο δράκος όταν έβγαινε όλα τα όρη τρέμαν.
Η κόρη από τον φόβο της αρχίνησε να κλαίει.
Ο Αι- Γιώργης εσηκώθηκε απ’ την Καππαδοκία
και το σπαθί του άρπαξε και μες τα όρη τρέχει.
Και μιά κονταριά του έδωσε το πέρνει μες στο στόμα
και κάνει και ξαπλώνεται πάνω στο μαύρο χώμα.
Ο Αϊ-Γιώργης ανασηκώθηκε και λέει,
Πιάστε και φτιάξτε μιά εκκλησιά με έναν καβαλάρη
αμαρτωμένο με σπαθί και με χρυσό κοντάρι.

(*) Πολύτια = κλήρος, λαχνός

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ
Το Σάββατο του Λαζάρου τα παιδιά έλεγαν τα κάλαντα του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαίων τα κάλαντα τών Βαίων.

Τη Μεγάλη Πέμπτη, οι γυναίκες έφτιαχναν κουλουράκια, μικρά ψωμάκια και έβαφαν τα αυγά. Το πρώτο αυγό που έβγαζαν από την χύτρα, το έβαζαν στα εικονίσματα. Ηταν το φυλακτό της οικογένειας μέχρι και το επόμενο Πάσχα. Το αυγό της προηγούμενης χρονιάς το έθαβαν στο Κατώι ή στα χωράφια.

Την Μεγάλη Παρασκευή μετά την λειτουργία, έπαιρναν λουλούδια από τον Επιτάφιο και τα έβαζαν στα εικονίσματα. Θα τα χρησιμοποιούσαν μαζί με το λάδι του καντηλιού στο ξεμάτιασμα ή όταν συνέβαινε κάτι άσχημο για να διώξουν το “κακό”. Τα έκαιγαν και έλεγαν διάφορες ευχές και προσευχές.

Το Μεγάλο Σάββατο τα παιδιά έλεγαν τα κάλαντα του Αγίου Γεωργίου.

Η Ανάσταση δεν γινόταν τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, αλλά τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα, στις τέσσερεις (4) η ώρα. Γυρνώντας από την εκκλησία στο σπίτι, σταύρωναν με τον μαύρο καπνό του κεριού, με το Αγιο Φώς, την εξώπορτα και μετά άναβαν το καντήλι.Το Αναστάσιμο γεύμα, της Κυριακής του Πάσχα, μετά από σαράντα ημέρες νηστεία, ήταν ελαφριά τροφή, μία κοτόσουπα.

Την Δευτέρα του Πάσχα τα ξημερώματα, έσφαζαν τα αρνιά. Τα έψηναν στα φουρνάκια. Εφτιαχναν επίσης πίτες και την παραδοσιακή Μαγειρίτσα.

_____________________________________

Από τη σελίδα του Μαυρονόρους στο Facebook αναρτημένο από: 

George Mavrakis μαζί με Zwitsa Joyce Korkaris Kachinski

Η περιφορά του Επιτάφιου στο Μαυρονόρος
φωτό: Anastasia Grammatikas

Δεν υπάρχει μέλλον αν δεν σέβεσαι το παρελθόν!

Δύο από τα πολλά θέματα και προβλήματα που θα πρέπει να απασχολήσουν τον νέο πρόεδρο του τοπικού μας διαμερίσματος είναι ο εξωραϊσμός των τριών ιστορικών μνημείων της Γλούστας.

Σίγουρα τα καθημερινά προβλήματα και οι ανάγκες των κατοίκων είναι πρώτης προτεραιότητας, όμως το ιστορικό στίγμα και ο σεβασμός στους προγόνους και στην ιστορία  επιβάλλουν να αποκατασταθούν, στο μέτρο του δυνατού, τα τρία μνημεία της Γλούστας που αποτελούν σημεία αναφοράς για το παρελθόν και οδηγοί για το μέλλον του τόπου μας.

Αναφέρομαι στο μνημείο του αγροτικού ξεσηκωμού, το οποίο βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση, σε αντίθεση με τον αρχαιολογικό χώρο κοντά στο δημοτικό σχολείο και το μνημείο των Μαυρονοριτών στην είσοδο του Αϊ Γιάννη. Τα δύο τελευταία χρειάζονται οπωσδήποτε άμεση επέμβαση γιατί έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Φυσικά δικαιολογίες μπορούν να βρεθούν αρκετές, όμως στο χρέος που έχουμε όλοι μας απέναντι στο ιστορικό μας παρελθόν και στους προγόνους μας δικαιολογία δεν υφίσταται ΚΑΜΙΑ.

Θα πρέπει επομένως να  κινητοποιηθεί όχι μόνο το τοπικό συμβούλιο και η αδελφότητα αλλά και όλοι εμείς οι Γλουστινοί και να βοηθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε να είμαστε υπερήφανοι για τον τόπο μας, τους προγόνους μας αλλά και τους εαυτούς μας.

Γιατί μόνο αν διατηρήσουμε την ιστορική μας μνήμη θα μπορούμε, στηριζόμενοι στις διδαχές του παρελθόντος, να ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον.

[Χριστόφορος Πουλίζος]

Διήμερο παραδοσιακό πανηγύρι στο Μαυρονόρος

Το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Αυγούστου 2013

Διήμερο παραδοσιακό πανηγύρι  θα πραγματοποιηθεί  το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Αυγούστου στο χωριό Μαυρονόρος Πωγωνίου. 

[πηγή: parakalamoscity]

Θύμησες ... για γέλια και για κλάματα!

Το κείμενο είναι ένα απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο: "Τώρεγια το '60" του παπα-Γιώργη Τζώρτζη από τη Ραβενή Φιλιατών.
Ένα βιβλίο πλούσιο σε βιώματα και παραστάσεις που μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια...

[Θωμάς Μούτσιος]

Πηγή: ιστολόγιο "Μαυρονόρος"

Το κλάμα του Μαυρονόρους!

"Καλό Μήνα" και "Καλό Φθινόπωρο" σε όλους!

Οδοιπορικό στο παλιό Μαυρονόρος

Με αφορμή τις εκδηλώσεις της αδελφότητας Μαυρονοριτών εκπληρώθηκε σήμερα η επιθυμία που είχα εδώ και πολλά χρόνια, να επισκεφτώ το παλιό Μαυρονόρος.

Συνοδοιπόρος μου στην επίσκεψη αυτή ήταν ο φίλος μου ο Αποστόλης και ξεναγός μας ο επίσης φίλος, Μαυρονορίτης Θωμάς Μούτσιος τον οποίο ευχαριστώ θερμά και για την εξαιρετική φιλοξενία του αλλά και για την λεπτομερή και καταπληκτική ξενάγηση που μας έκανε στο παλιό χωριό, στο παλιό Μαυρονόρος.

Ανεβαίνοντας για το παλιό Μαυρονόρος
συναντήσαμε "το εικόνισμα του αποχωρισμού".
Εδώ αποχαιρετούσαν οι Μαυρονορίτες τους ξενιτεμένους τους
κι εδώ τους περίμεναν πάλι όταν επέστρεφαν απ' τα ξένα.

Η απόσταση από το νέο μέχρι το παλιό Μαυρονόρος είναι περίπου μισή ώρα με το αυτοκίνητο σε έναν ομαλό σχετικά χωματόδρομο, μέσα σ' ένα καταπράσινο τοπίο. Ανεβαίνοντας το βουνό η θέα αρχίζει να απλώνεται και φτάνοντας στο οροπέδιο όπου βρίσκεται το παλιό Μαυρονόρος αντικρύσαμε ένα πλήθος λιθόχτιστων σπιτιών, τα περισσότερα από τα οποία λόγω της εγκατάλειψης έχουν ήδη καταρρεύσει. Υπάρχουν όμως και μερικά τα οποία βρίσκονται σε αρκετά καλή κατάσταση και μαρτυρούν την τέχνη των μαστόρων εκείνης της εποχής (τέλη του 19ου αι). όταν και χτίστηκε από τις οικογένειες των Γλουστινών που έφυγαν από τη Μουργκάνα το 1866, εξαιτίας των αγάδων του Φιλιατιού, και ήρθαν εδώ στον Κασιδιάρη, στον απομακρυσμένο και απομονωμένο ετούτο τόπο, για να φτιάξουν και να δημιουργήσουν εδώ, από το μηδέν, το καινούριο τους χωριό και να ζήσουν εδώ μια νέα, δύσκολη και με πολλές ταλαιπωρίες και στερήσεις ζωή.

Το ιστολόγιο του Μαυρονόρους στο διαδίκτυο

Κατά την άφιξή μας μας υποδέχτηκαν οι μοναδικοί(;) κάτοικοι του χωριού, μια ομάδα ήσυχων και πανέμορφων σκυλιών, που μας συνόδεψαν ακούραστα σε όλη μας την πορεία μέσα στους δρόμους του παλιού χωριού.

Ανεβαίνοντας με έναν από τους "συνοδούς" μας προς την εκκλησία του Αϊ Γιώργη.

Τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Από τη μια η μεγάλη συγκίνηση που βρισκόμουν σε έναν τόπο όπου κατοικούσαν εδώ χωριανοί μου από τη Γλούστα και από την άλλη μεγάλη χαρά και θαυμασμός για την ομορφιά του τοπίου, την μοναδική θέα και τις καταπληκτικές εικόνες που αντίκρυζα. Η συγκίνηση βέβαια του φίλου μου του Θωμά ήταν εμφανώς μεγαλύτερη όταν μας μιλούσε για τα μισογκρεμισμένα σπίτια, την ιστορία του χωριού, τον τρόπο ζωής και τις ασχολίες των κατοίκων και έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν επισκεφτήκαμε την εκκλησία του χωριού, τον Αϊ Γιώργη, εκεί οπου υπήρχε και το παλιό νεκροταφείο του χωριού.

Η παλιά βρύση του χωριού στην κεντρική πλατεία.

Η εκκλησία του Αϊ Γιώργη.
Εδώ κάθε χρόνο του Αγίου Πνεύματος γίνεται γιορτή από τους Μαυρονορίτες.

Το δημοτικό σχολείο του χωριού.

Επισκεφτήκαμε το δημοτικό σχολείο το οποίο έστεκε βουβό και άδειο από το 1961, όταν και οι Μαυρονορίτες αποφάσισαν, λόγω της μεγάλης απόστασης που είχαν τα χωράφια τους από το χωριό, να μετοικήσουν χαμηλότερα και να φτιάξουν το καινούριο τους χωριό. “Από τότε έχει να καπνίσει τζάκι στο χωριό, από το οποίο ξεκίνησε η αρχιτεκτονική των διώροφων πέτρινων αρχοντικών που αργότερα εξαπλώθηκε σ' ολόκληρη την περιοχή. Όλα τα σπίτια είναι χτισμένα με πέτρα λαξευμένη και ξύλα δουλεμένα από τους ντόπιους Ηπειρώτες μαστόρους.” [αφιέρωμα στο παλιό Μαυρονόρος από το περιοδικό “echorama” ]

Στη συνέχεια πήγαμε στα αλώνια, μια τοποθεσία όπου έχουν φτιαχτεί και πάλι, με τη βοήθεια ευρωπαϊκών προγραμμάτων, τρία αλώνια στη θέση παλαιότερων που είχαν καταστραφεί. Η θέα στο σημείο αυτό είναι απερίγραπτη. Από κει βλέπει κανείς όλο τον κάμπο του Παρακαλάμου και της Βελλάς, το λόφο Σωσίνου με το μοναστήρι, καθώς και τα χωριά που βρίσκονται χτισμένα γύρω γύρω (Δολιανά, Καλπάκι, Χρυσόραχη) ενώ το βλέμα μπορεί να φτάσει μέχρι τα βουνά του Ζαγορίου και την Γκαμήλα. Παρόλο που ο καιρός ήταν συννεφιασμένος μπορούσες εύκολα να διακρίνεις τους βράχους του Πάπιγκου.

Ανεβαίνοντας το μονοπάτι προς τα αλώνια.

Τα τρία αλώνια στην κορφή του λόφου.
Η θέα από δω πάνω είναι μοναδική!

΄Το ένα από τα δύο μαγαζιά του χωριού.

Φεύγοντας, το Μαυρονόρος επαλήθευσε το όνομά του [«…Αποδείχνεται δε ότι όταν ήρθαν οι σημερινοί Μαυρονορίτες βρήκαν το όνομα του Μαυρονόρους. Μαυρονόρος το είχαν ονομάσει επειδή κανένα άλλο βουνό δε μαυρίζει, όταν συννεφιάζει, όσο αυτό. Και Κασιδιάρη είπαν το βουνό επειδή η στενόμακρη κορυφή του είναι γυμνή…» (Γιάννης Θ.Μούτσιος)]

και μας ξεπροβόδισε με μια έκπληξη. Ενώ είχε να βρέξει πολλούς μήνες και τα σύννεφα στον ουρανό ήταν αρχικά πολύ αραιά, σύντομα πύκνωσαν και μαύρισαν και μια μπόρα ξαφνική, αφού είχαμε τελειώσει τη διαδρομή μας, άρχισε να μας δροσίζει και σε λίγο μας έκανε μούσκεμα. Δεν βιαστήκαμε όμως να φύγουμε γιατί οι μυρωδιές από το βρεγμένο χώμα μας κρατούσαν εκεί για να τις απολαύσουμε ώστε να μπορέσουν έτσι να μετάσχουν όλες μας οι αισθήσεις στο ταξίδι αυτό και να είναι οι αναμνήσεις μας πιο πλήρεις.

Επιστροφή στο Μαυρονόρος.

Επιστρέφοντας στο νέο χωριό η βροχή είχε δυναμώσει για τα καλά οπότε "επιβάλλονταν" ένα τσιπουράκι, το οποίο μας κέρασε με μεγάλη χαρά και εγκαρδιότητα η μητέρα του Θωμά, η θειάκω Μούτσιαινα.

[Πουλίζος Χριστόφορος]

"Λιθοσωριές που κοίτεσθε χαλάσματα κι ερείπια,

ανάκτορα ερειπωθέμελα κοίτεσθε και κοιμάστε,

λησμονημένα, αμίλητα στο πέρασμα του χρόνου,

και πάνω σας λουφάζουνε γουστέρες νυσταγμένες"

 Περισσότερες φωτογραφίες από το παλιό Μαυρονόρος μπορείτε να βρείτε, εδώ... >>>

[Το ταξίδι αυτό είναι αφιερωμένο στον πατέρα μου, τον Βαγγέλη, που έφυγε από κοντά μας χωρίς να προλάβει να επισκεφτεί ο ίδιος το παλιό Μαυρονόρος, αν και το λαχταρούσε τόσο πολύ!]

Εκδηλώσεις στο Μαυρονόρος τις μέρες του Πάσχα

Εκδηλώσεις της αδελφότητας Μαυρονόρους για το 2011... >>>

1. Κυριακή του Πάσχα, στις 9:00 το βράδυ, θα πραγματοποιηθεί γλέντι στο Πνευματικό Κέντρο με όργανα και μεζέδες.
Σας περιμένουμε όλους, όσοι θα βρίσκεστε στο χωριό και για όσους διαμένουν στα Γιάννενα θερμή παράκληση να μη λείψει κανείς. Η δαπάνη της εκδήλωσης (φαγητό και ορχήστρα) θα καλυφθεί από το ταμείο της αδελφότητας.

2. Δευτέρα του Πάσχα, εορτή του Αγίου Γεωργίου, θα πραγματοποιηθεί θεία λειτουργία στο παλιό χωριό και κατόπι το μεσημέρι πέρασμα από όλους τους Γιώργηδες για ευχές, όπως τον παλιό καιρό.

Καλή Ανάσταση σε όλους!